Belle Epoque

NOWY SERIAL

ŚRODA 21:30

OD 15 LUTEGO

TVN

Te postaci żyły naprawdę

Udostępnij Tweetnij Wykop

Serial „Belle Epoque” to wyjątkowe widowisko, które wykorzystując scenerię i realia tytułowej epoki, zabierze widza w podróż po najmroczniejszych zagadkach kryminalnych z pierwszej dekady XX wieku. Superprodukcja z Pawłem Małaszyńskim, Erykiem Lubosem i Magdaleną Cielecką nie aspiruje do miana serialu historycznego, chociaż wiele motywów, wątków i postaci bazuje na faktach.

Jednym z przyjaciół głównego bohatera serialu „Belle Epoque” jest Henryk Skarżyński, grany przez Eryka Lubosa, który wraz ze swoją siostrą Weroniką (Anna Próchniak) prowadzi pierwsze laboratorium kryminalistyczne w Galicji. Wykształcony na Sorbonie Skarżyński wrócił do Polski pod zaborami z wiedzą i innowacyjnym sposobem myślenia na temat kryminalistyki, badania śladów zbrodni, ciała ofiary, analizowania krwi. Twórcy serialu nie ukrywają, że pierwowzorem postaci Skarżyńskiego był Włodzimierz Sieradzki, wybitny polski lekarz i specjalista medycyny sądowej, żyjący w latach 1870-1941. Sieradzki dał się zapamiętać między innymi jako współtwórca, z Leonem Wachholzem, przełomowej metody analizowania krwi. Tzw. próba Wachholza-Sieradzkiego jest nadal wykorzystywana do diagnostyki zatrucia tlenkiem węgla. Ponadto z jego inicjatywy została założona pierwsza pracownia do badań chemiczno-toksykologicznych przy Zakładzie Medycyny Sądowej Uniwersytetu we Lwowie. Włodzimierz Sieradzki zginął 4 lipca 1941 roku z rąk hitlerowców. Był jedną z ofiar niesławnego mordu na profesorach lwowskich.

Autor: Materiały prasowe

Źródło: Materiały prasowe

„Amok” Krystiana Bali to głośna powieść na pograniczu kryminału i rozprawy filozoficznej, w której autor opisuje między innymi przerażająco naturalistyczny mord dokonany przez głównego bohatera, Chrisa na kobiecie imieniem Mary. Książka została wydana w 2003 roku i wkrótce przyciągnęła uwagę nie tylko miłośników niecodziennej prozy, ale także... organów ścigania. Krystian Bala znalazł się na celowniku policji jako podejrzany w sprawie morderstwa Dariusza J. Po zapoznaniu się z „Amokiem” władze uznały, że pisarz mógł czerpać inspiracje z prawdziwego przestępstwa, w którym brał udział. Innymi słowy, „Amok” został uznany jako swoisty pamiętnik mordercy. Dariusz J., którego ciało odnaleziono w listopadzie 2000 roku w Odrze, był rzekomym kochankiem żony Bali. Prokuratura wykorzystała tę przesłankę oraz kilkanaście dowodów poszlakowych, by udowodnić udział Bali w zabójstwie Dariusza J. Co ciekawe, przestępstwo opisane w „Amoku” rzuciło podejrzenie na pisarza, jednak biegli psychologowie nie dopatrzyli się w książce elementów, które jednoznacznie odnosiłyby się do prawdziwego zabójstwa sprzed trzech lat. Zgromadzony materiał dowodowy pozwolił jednak sędziemu wydać wyrok 25 lat pozbawienia wolności.

Jedną z najbardziej znanych autentycznych postaci, która zainspirowała twórców filmowych i książkowych kryminałów, była Elizabeth Short, czyli „Czarna Dalia”. 23-letnia Amerykanka to ofiara wyjątkowo brutalnego i nadal niewyjaśnionego morderstwa z 1947 roku. Betty Short urodziła się na przedmieściach Bostonu, ale swoją przyszłość wiązała z karierą aktorki i modelki w Hollywood. Zanim jednak zdołała zrealizować marzenie, musiała pracować jako kelnerka, podejrzewa się również, że Short dorabiała dorywczą prostytucją. 15 stycznia 1947 roku Betty Short padła ofiarą nieznanego sprawcy, który pozostawił jej ciało w jednej z dzielnic Los Angeles. Sprawą szybko zainteresowały się media, opisujące makabryczne okoliczności śmierci młodej kobiety. Ciało Short było bowiem całkowicie pozbawione krwi i precyzyjnie przepołowione. Kąciki ust zostały rozcięte (tzw. „uśmiech z Glasgow”), a głowa i genitalia denatki nosiły ślady tortur. Przyczyną śmierci była utrata krwi i obrażenia mózgu. Przez wiele lat sprawa „Czarnej Dalii” elektryzowała media i policję. Brutalne morderstwo badali funkcjonariusze kilku agencji rządowych, m.in. FBI, jednak ostatecznie nie udało się ustalić sprawcy. Pamięć o Elizabeth Short jest jednak nadal żywa za sprawą licznych książek i filmów. „Czarna Dalia” pojawiła się między innymi w głośnym kryminale Jamesa Ellroya, zekranizowanym przez Briana de Palmę. Lynda La Plante (autorka „The Red Dhalia”) i John Gregory Dunne („True Confessions”) bazowali w swoich powieściach na sprawie morderstwa Amerykanki. Ponadto „Czarna Dalia” inspirowała twórców gier, muzyków, dokumentalistów i artystów.

Sherlock Holmes to bezapelacyjnie najsłynniejszy i najskuteczniejszy fikcyjny detektyw w dziejach kultury. Nie każdy zdaje sobie jednak sprawę, że bohater stworzony przez sir Arthura Conan Doyle'a w drugiej połowie XIX wieku był inspirowany prawdziwą postacią. Pierwowzór Sherlocka Holmesa to doktor Joseph Bell, szkocki lekarz związany z Uniwersytetem w Edynburgu, żyjący w latach 1837-1911. 18-letni Doyle poznał Bella w 1877 roku. 10 lat później powołał do życia postać Sherlocka Holmesa, który podobnie jak Bell współpracował ze Scotland Yardem nad rozwiązywaniem zagadek kryminalnych (badał m.in. ofiary „Kuby Rozpruwacza”). Bella i Holmesa łączył także motyw nieodzownego partnera – fikcyjnemu detektywowi zawsze towarzyszył doktor Watson, zaś Joseph Bell współpracował z profesorem Henrym Littlejohnem, ekspertem medycyny sądowej.